Watykanista dziennika "La Stampa", Andrea Tornielli, odpowiada na pytanie, dlaczego Jan Paweł II nie został ogłoszony "santo subito" (świętym natychmiast) po swojej śmierci w 2005 roku. Jego analiza rzuca światło na proces beatyfikacyjny i decyzje, które doprowadziły do tego, że Karol Wojtyła został kanonizowany dopiero po kilku latach.
Andrea Tornielli wyjaśnia, że to Benedykt XVI, następca Jana Pawła II, wybrał ścieżkę normalnego procesu beatyfikacyjnego zamiast nadzwyczajnego trybu "santo subito". Decyzja ta była podyktowana chęcią przestrzegania procedur kanonicznych i zapewnienia rzetelności procesu beatyfikacyjnego.
Wielu dostojników kościelnych i wiernych oczekiwało, że Jan Paweł II zostanie ogłoszony świętym natychmiast, co byłoby wyrazem uznania dla jego życia i działalności. Jednak Benedykt XVI, znany ze swojej ostrożności i dbałości o prawidłowość procesów kanonicznych, zdecydował się na bardziej tradycyjną ścieżkę beatyfikacji.
Proces beatyfikacyjny Jana Pawła II trwał kilka lat i wymagał dokładnego zbadania jego życia, cnót i cudów przypisywanych jego wstawiennictwu. W tym czasie zebrano liczne świadectwa, dokumenty i relacje, które miały potwierdzić heroiczność jego cnót i autentyczność cudów.
Andrea Tornielli podkreśla, że decyzja o nieogłaszaniu Jana Pawła II "santo subito" nie była wynikiem braku szacunku czy uznania dla jego osoby, ale raczej wyrazem dbałości o prawidłowość i rzetelność procesu kanonicznego. Benedykt XVI chciał, aby proces beatyfikacyjny był przeprowadzony zgodnie z zasadami i aby uniknąć wszelkich wątpliwości co do jego ważności.
Ostatecznie, Jan Paweł II został beatyfikowany w 2011 roku przez Benedykta XVI, a kanonizowany w 2014 roku przez papieża Franciszka. Jego świętość i znaczenie dla Kościoła katolickiego i świata zostały uznane, mimo że proces beatyfikacyjny nie przebiegał w trybie "santo subito".
