19 sierpnia 2002 roku, w ramach swojej ostatniej pielgrzymki do ojczyzny, Ojciec Święty Jan Paweł II przybył do Kalwarii Zebrzydowskiej. To sanktuarium, znane jako "polska Jerozolima", ma dla papieża szczególne znaczenie, gdyż od dzieciństwa odwiedzał je wraz z rodziną.
"Witaj, Królowo, Matko Miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj!" - tymi słowami Jan Paweł II powitał kalwaryjską Madonnę, wyrażając swoją głęboką miłość i przywiązanie do tego miejsca.
Pielgrzymka do Kalwarii Zebrzydowskiej była dla papieża okazją do refleksji nad własnym życiem i powołaniem. W swojej homilii Jan Paweł II podkreślił znaczenie modlitwy różańcowej i zawierzenia Maryi, Matce Miłosierdzia.
Ojciec Święty zwrócił się do zgromadzonych wiernych z prośbą o modlitwę za niego i za Kościół. "Proszę was, abyście się za mnie modlili, za życia mojego i po śmierci" - powiedział, wyrażając swoją troskę o losy Kościoła i całego świata.
Pielgrzymka do Kalwarii Zebrzydowskiej była również okazją do spotkania z młodzieżą, która przybyła z całej Polski, aby wysłuchać słów papieża. Jan Paweł II przypomniał młodym ludziom o potrzebie odwagi i wierności własnemu powołaniu.
Wizyta w Kalwarii Zebrzydowskiej była dla Jana Pawła II momentem głębokiej modlitwy i refleksji. Papież, który od dzieciństwa czuł szczególne przywiązanie do tego sanktuarium, złożył hołd Matce Bożej i podziękował za dar wiary, który otrzymał w tym miejscu.
Pielgrzymka z 19 sierpnia 2002 roku pozostanie w pamięci wiernych jako jedno z najważniejszych wydarzeń pontyfikatu Jana Pawła II. Była to okazja do spotkania z papieżem, który przez całe życie był wierny swojemu powołaniu i głęboko zakorzeniony w tradycji polskiego Kościoła.
