W dzisiejszym świecie, który często kieruje się zasadami pragmatyzmu i materializmu, mówienie o świętości nie jest zbyt popularne. Dlaczego tak się dzieje i jakie są tego konsekwencje?
Jednym z głównych powodów jest fakt, że współczesne społeczeństwo ma świadomość własnych ograniczeń i niedoskonałości. W obliczu codziennych wyzwań, problemów i trudności, ludzie mogą czuć się przytłoczeni i niezdolni do osiągnięcia ideału świętości. To poczucie niedoskonałości sprawia, że unikają tematu, który wydaje się im nieosiągalny i nieprzystający do rzeczywistości.
Drugim powodem jest próba odwrócenia uwagi od świętości poprzez promowanie innych wartości, takich jak sukces materialny, popularność czy przyjemność. W mediach i kulturze masowej często dominują przekazy, które kładą nacisk na osiągnięcia materialne i społeczne, a nie na duchowy rozwój i dążenie do świętości.
Niepopularność świętości ma także swoje korzenie w ludzkiej psychice. Wielu z nas boi się konfrontacji z własnymi słabościami i ograniczeniami. Mówienie o świętości wymaga uznania własnej niedoskonałości i gotowości do pracy nad sobą, co może być trudne i nieprzyjemne.
Jednakże, unikanie tematu świętości nie oznacza, że jest on nieistotny. Wręcz przeciwnie, w obliczu wyzwań współczesnego świata, takich jak kryzys wartości, brak sensu życia czy poczucie pustki egzystencjalnej, mówienie o świętości może być źródłem nadziei i inspiracji.
Świętość nie jest czymś abstrakcyjnym czy nieosiągalnym. To droga, którą możemy podążać każdego dnia poprzez miłość, służbę innym, wybaczanie i dążenie do dobra. To proces, który wymaga odwagi, cierpliwości i wytrwałości, ale który może nadać naszemu życiu głębszy sens i spełnienie.
Warto więc zastanowić się, jak możemy przywrócić świętości należne miejsce w naszym życiu i społeczeństwie. Może to wymagać odwagi, by mówić o niej otwarcie, wspierania inicjatyw promujących duchowy rozwój oraz osobistego zaangażowania w dążenie do świętości na co dzień.
