W latach 30. XX wieku Watykan rozważał możliwość nawiązania współpracy z islamem jako potencjalnym partnerem politycznym w walce z faszyzmem, komunizmem i materializmem. To zaskakujące odkrycie historyczne rzuca nowe światło na relacje między Kościołem katolickim a światem islamu w tamtym okresie.
Jak ujawnił niemiecki historyk Kościoła Hubert Wolf w rozmowie z dziennikiem "Süddeutsche Zeitung", Watykan już w późnych latach 30. XX wieku rozważał islam jako sojusznika w obliczu rosnących zagrożeń totalitarnych. W 1938 roku, w obliczu narastającego konfliktu między chrześcijaństwem a ideologiami faszystowskimi i komunistycznymi, Watykan mógł dostrzegać w islamie potencjalnego partnera w walce z materializmem i ateizmem.
Ta inicjatywa Watykanu była wyrazem głębokiego zaniepokojenia sytuacją polityczną i ideologiczną w Europie tamtych czasów. Kościół katolicki, zagrożony przez totalitarne reżimy, mógł szukać sojuszników wśród innych religii, aby przeciwstawić się wspólnemu zagrożeniu.
Jednakże, pomimo tych rozważań, Watykan nie podjął konkretnych działań w kierunku nawiązania formalnego sojuszu z islamem. Być może obawy o reakcję chrześcijańskiej opinii publicznej lub trudności w znalezieniu wspólnego języka z różnorodnym światem islamu sprawiły, że ten pomysł pozostał jedynie w sferze teoretycznych rozważań.
Odkrycie Huberta Wolfa rzuca nowe światło na relacje między Kościołem katolickim a islamem w XX wieku. Pokazuje, że Watykan, w obliczu poważnych zagrożeń ideologicznych, był gotów rozważać nawet tak nieoczekiwane sojusze. To przypomnienie, że historia Kościoła jest pełna zaskakujących zwrotów akcji i nieoczekiwanych inicjatyw.
