W czasie pandemii koronawirusa, niemiecki benedyktyn i autor bestsellerów, o. Anselm Grün, skrytykował działania Kościoła w odniesieniu do opieki nad umierającymi. Podczas internetowego spotkania z grupą uczestników katolickich, o. Grün wyraził swoje zaniepokojenie faktem, że wielu ludzi umierało w samotności, bez możliwości towarzyszenia im przez bliskich i duchownych.
O. Anselm Grün podkreślił, że "fakt, że ludzie umierali samotnie, nie można było im towarzyszyć, stanowił wielki problem tego kryzysu". Jego zdaniem, pandemia ujawniła słabości w opiece duszpasterskiej i medycznej, które powinny zostać pilnie rozwiązane.
W swojej krytyce, o. Grün zwrócił uwagę na to, że w czasie pandemii zaniedbano "godność umierania", która jest jednym z kluczowych aspektów opieki nad chorymi i umierającymi. Według niego, ludzie powinni mieć możliwość umierania w spokoju, otoczeni bliskimi i wsparciem duchowym.
O. Grün podkreślił również, że pandemia była okazją do refleksji nad tym, jak Kościół radzi sobie z opieką nad chorymi i umierającymi. Jego zdaniem, Kościół powinien wyciągnąć wnioski z tego doświadczenia i wprowadzić zmiany, które pozwolą na lepsze wsparcie osób w ostatnim okresie życia.
Krytyka o. Grüna wywołała szeroką dyskusję na temat roli Kościoła w opiece nad chorymi i umierającymi. Niektórzy zwracali uwagę na to, że pandemia była wyzwaniem dla wszystkich systemów opieki zdrowotnej, a nie tylko dla Kościoła. Inni podkreślali, że Kościół powinien być szczególnie zaangażowany w opiekę duchową nad chorymi i umierającymi, jako część swojej misji.
O. Anselm Grün, znany z licznych publikacji na temat duchowości i życia wewnętrznego, w swojej krytyce zwrócił uwagę na to, jak ważne jest wsparcie duchowe w trudnych momentach życia, takich jak choroba i śmierć. Jego zdaniem, pandemia była okazją do przemyślenia i poprawy opieki duszpasterskiej nad chorymi i umierającymi.
W kontekście pandemii, krytyka o. Grüna jest ważnym głosem w dyskusji na temat roli Kościoła w opiece nad chorymi i umierającymi. Jego wezwanie do refleksji i zmian w podejściu do tej kwestii może przyczynić się do lepszego wsparcia osób w ostatnim okresie życia i do głębszego zrozumienia znaczenia godności umierania.
