W czwartek, 7 stycznia, prawosławni i wierni innych obrządków wschodnich, w tym grekokatolicy i staroobrzędowcy, rozpoczęli święta Bożego Narodzenia zgodnie z kalendarzem juliańskim, czyli według tzw. starego stylu. Obchody te przypadają 13 dni po świętach katolickich i są wyrazem bogatej tradycji i duchowości wschodniej.
Według danych soboru biskupów polskiej Cerkwi, ponad 90% wiernych prawosławnych w Polsce obchodzi Boże Narodzenie według starego stylu. To świadectwo głębokiego przywiązania do tradycji i kultury wschodniej, która ma swoje korzenie w historii i duchowości chrześcijaństwa wschodniego.
Obchody Bożego Narodzenia według starego stylu są pełne symboliki i tradycji, które różnią się od obchodów katolickich. Wierni uczestniczą w nabożeństwach, które trwają przez całą noc i są wypełnione modlitwami, śpiewami i czytaniami biblijnymi. Centralnym elementem jest uroczysta liturgia, podczas której wspomina się narodzenie Chrystusa i Jego zbawcze dzieło.
W domach prawosławnych i wiernych innych obrządków wschodnich przygotowuje się specjalne potrawy, takie jak kutia, pierogi z kapustą i grzybami, oraz dekoruje się choinkę, która jest symbolem życia i nadziei. Wieczorem rodziny zasiadają do uroczystej wieczerzy, która jest wyrazem wspólnoty i radości z narodzin Chrystusa.
Boże Narodzenie według starego stylu to także czas refleksji nad sensem życia i wiary. Wierni modlą się o pokój, miłość i jedność, a także o błogosławieństwo dla swoich rodzin i całego świata. To święto, które przypomina o głębokim znaczeniu narodzin Chrystusa i Jego misji zbawczej.
Obchody Bożego Narodzenia według starego stylu są ważnym elementem tożsamości i kultury prawosławnej i wschodniej. To czas, w którym wierni mogą zanurzyć się w bogatej tradycji i duchowości, a także zbliżyć się do Boga i do siebie nawzajem. W obliczu różnorodności wyznań i obrządków, Boże Narodzenie według starego stylu przypomina o jedności w różnorodności i o tym, że wiara chrześcijańska łączy ludzi ponad podziałami.
