W dzisiejszej liturgii słowa (23 marca) Kościół przedstawia nam dwie skrajne postawy wobec Boga, które ukazują różne aspekty naszej relacji z Nim. Pierwsza postawa to zachowanie ludu wybranego podczas wędrówki z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej, a druga to rozmowa Jezusa z uczniami w Ewangelii.
W I czytaniu (Lb 21, 4-9) opisana jest sytuacja, w której lud stracił cierpliwość i zaczął narzekać na trudy wędrówki oraz na brak pożywienia. "Podczas drogi jednak lud stracił cierpliwość. I zaczęli mówić przeciw Bogu i Mojżeszowi" - czytamy w Piśmie Świętym. Ta postawa jest przykładem niecierpliwości i braku zaufania do Boga w trudnych chwilach.
Z kolei w Ewangelii (J 8, 21-30) Jezus rozmawia z uczniami o swoim zmartwychwstaniu i o tym, że musi odejść, aby przygotować im miejsce w domu Ojca. Uczniowie nie rozumieją tych słów i wyrażają swoją niecierpliwość, pytając, kiedy to nastąpi. Jezus odpowiada im, że nie są jeszcze gotowi na to, co ma nadejść, ale wkrótce zrozumieją Jego słowa.
Dwie skrajne postawy wobec Boga - cierpliwość i niecierpliwość - ukazują, jak ważne jest zaufanie i wytrwałość w naszej relacji z Nim. Cierpliwość oznacza gotowość do czekania i przyjmowania trudności z wiarą, że Bóg prowadzi nas przez życie. Niecierpliwość natomiast jest wyrazem braku zaufania i wiary w Boże plany.
Dzisiejsza liturgia słowa jest wezwaniem do refleksji nad naszą postawą wobec Boga. Czy jesteśmy cierpliwi i ufni w trudnych chwilach? Czy potrafimy zaufać Bogu, nawet jeśli nie rozumiemy Jego planów? Odpowiedzi na te pytania mogą pomóc nam w głębszym zrozumieniu naszej relacji z Bogiem i w budowaniu cierpliwej i pełnej zaufania wiary.
