Kardynał Christoph Schönborn, arcybiskup Wiednia, znany jest nie tylko ze swojej głębokiej wiary, ale także z pasji do nauki i astronomii. Jego postawa jest dowodem na to, że rozum i wiara nie muszą być w opozycji, ale mogą współistnieć w harmonii.
W swojej przedmowie do książki "Zachwycony nauką, zakochany w Bogu" autorstwa księdza Giuseppe Rigosi, kardynał Schönborn podkreśla, że nauka i wiara nie tylko się nie wykluczają, ale wręcz przeciwnie - wzajemnie się uzupełniają. Jego zdaniem, prawdziwy naukowiec powinien być otwarty na transcendencję i duchowe wymiary rzeczywistości.
Kardynał Schönborn zwraca uwagę na to, że nauka i wiara mają wspólny cel - dążenie do prawdy. Obie dziedziny poszukują odpowiedzi na fundamentalne pytania o naturę wszechświata, człowieka i Boga. W jego opinii, nauka i wiara powinny współpracować, aby lepiej zrozumieć tajemnice stworzenia i istnienia.
Arcybiskup Wiednia podkreśla, że nauka i wiara nie muszą się wzajemnie zwalczać, ale mogą się wzmacniać. Przykładem tego jest postać Galileusza, który, mimo że był naukowcem, głęboko wierzył w Boga i starał się pogodzić swoje odkrycia z wiarą chrześcijańską.
Kardynał Schönborn zachęca do dialogu między nauką a wiarą, aby lepiej zrozumieć złożoność świata i naszego miejsca w nim. Jego zdaniem, tylko poprzez współpracę obu tych dziedzin możemy osiągnąć pełniejsze zrozumienie rzeczywistości.
Przedmowa kardynała Schönborna do książki księdza Rigosi jest ważnym głosem w dyskusji na temat relacji między nauką a wiarą. Jego postawa pokazuje, że można być zarówno naukowcem, jak i człowiekiem głęboko wierzącym, bez konieczności dokonywania wyboru między tymi dwoma światami.
