W Ewangelii św. Jana (J 20, 24-29) znajduje się opowieść o Tomaszu, który często jest przedstawiany jako "niewierny Tomasz" - sceptyk i niedowiarek. Jednak czy rzeczywiście był on takim, jakim go powszechnie przedstawia się? Przyjrzyjmy się bliżej tej historii i jej przesłaniu o wierze i zaufaniu.
Tomasz, zwany także Didymos (co oznacza "bliźniak"), był jednym z dwunastu apostołów Jezusa. W opowieści o ukazaniu się Jezusa po zmartwychwstaniu, Tomasz nie był obecny w Wieczerniku wraz z innymi uczniami. Gdy Jezus ukazał się apostołom, Tomasz nie mógł uwierzyć w słowa pozostałych, że widzieli zmartwychwstałego Pana.
Jezus, zwracając się do Tomasza, powiedział: "Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli" (J 20, 29). Te słowa mogą wydawać się oskarżeniem wobec Tomasza, ale w rzeczywistości są one przypomnieniem o tym, że wiara nie zawsze opiera się na dowodach zmysłowych. Wiara wymaga zaufania i gotowości do przyjęcia tego, co przekracza nasze doświadczenie.
Tomasz, po kolejnym ukazaniu się Jezusa, miał okazję dotknąć Jego ran i uwierzyć. Jego słowa: "Pan mój i Bóg mój!" (J 20, 28) są wyrazem głębokiej wiary i zaufania do Jezusa. To właśnie Tomasz stał się symbolem wiary, która przekracza ludzkie wątpliwości i opiera się na zaufaniu do Boga.
Przesłanie tej historii jest ważne dla nas wszystkich. W życiu często napotykamy sytuacje, które wymagają od nas wiary i zaufania, mimo że nie zawsze mamy pełne dowody na ich prawdziwość. Wiara w Boga i zaufanie do Niego są fundamentem naszego życia duchowego i moralnego.
Nie należy zatem postrzegać Tomasza jako "niewiernego", ale raczej jako człowieka, który doświadczył własnych wątpliwości i ostatecznie zaufał Bogu. Jego historia przypomina nam, że wiara wymaga odwagi i gotowości do przyjęcia tego, co przekracza nasze zmysły i doświadczenie.
Warto zatem zastanowić się nad własną wiarą i zaufaniem do Boga. Czy jesteśmy gotowi uwierzyć w to, co przekracza nasze zmysły i doświadczenie? Czy potrafimy zaufać Bogu w trudnych chwilach, gdy nie mamy pełnych dowodów na Jego obecność? Odpowiedzi na te pytania mogą pomóc nam w głębszym zrozumieniu przesłania tej historii i w budowaniu naszej wiary.
