Oblaci Maryi Niepokalanej, założeni przez św. Eugeniusza de Mazenoda, są znani jako "specjaliści od Słowa Bożego". Ich głęboka więź z Pismem Świętym i charyzmatyczne podejście do Biblii są fundamentem ich duchowości i misji.
Święty Eugeniusz de Mazenod, założyciel zgromadzenia oblatów, przywiązywał ogromną wagę do lektury Pisma Świętego. Jego wrażliwość na Słowo Boże stała się kluczowym elementem oblackiego charyzmatu. Oblaci, zgodnie z nauczaniem swojego założyciela, są zobowiązani do głębokiego studiowania i medytacji nad Biblią.
Pierwsi misjonarze oblaci uczyli się Biblii na pamięć, co pozwalało im na efektywne przekazywanie Słowa Bożego w trakcie misji i katechezy. Ta praktyka była wyrazem ich głębokiego zaangażowania w głoszenie Ewangelii i przekazywanie nauk Chrystusa.
Współcześni oblaci kontynuują tę tradycję, poświęcając wiele czasu na studiowanie i medytację nad Pismem Świętym. Ich duchowość opiera się na ciągłym zgłębianiu Słowa Bożego, które jest źródłem mądrości, nadziei i siły w ich codziennym życiu i posłudze.
Oblaci nie tylko studiują Biblię, ale również starają się wcielać jej nauki w życie. Ich misja ewangelizacyjna i duszpasterska jest głęboko zakorzeniona w Słowie Bożym, które jest fundamentem ich działalności. Poprzez swoją posługę, oblaci pragną być "specjalistami od Słowa Bożego", przekazując jego prawdę i moc innym ludziom.
Duchowość oblacka jest więc ściśle związana z Pismem Świętym. Oblaci, jako "specjaliści od Słowa Bożego", są wezwani do głębokiej relacji z Biblią, która ma być źródłem ich mądrości, siły i inspiracji w codziennym życiu i posłudze. Ich zaangażowanie w studiowanie i medytację nad Słowem Bożym jest wyrazem wierności charyzmatowi założyciela i kontynuacji misji ewangelizacyjnej Kościoła.
