W obliczu trudnych wyzwań, przed którymi stoi Kościół i Ojczyzna, polscy biskupi ponowili Akt poświęcenia Narodu Polskiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Ten historyczny gest, który ma swoje korzenie w 1920 roku, jest wyrazem głębokiej wiary i nadziei na przyszłość.
Akt poświęcenia, odnowiony w czasach pandemii i kryzysów społecznych, jest odpowiedzią na wezwanie do głębszego zaufania Bogu i Jego miłosierdziu. Biskupi, stojąc wobec wyzwań takich jak sekularyzacja, kryzys wartości i rosnące podziały w społeczeństwie, zwracają się do Serca Jezusa jako źródła nadziei i siły.
W swoim apelu, biskupi proszą o otwarcie oczu na potrzeby bliźnich, uleczenie chorych serc i obmycie tego, co brudne. Wzywają do łaski nawrócenia i pokuty, aby serca wiernych mogły stać się na wzór Serca Jezusa - gotowe do poświęcenia i służby najbardziej potrzebującym.
Ponowienie Aktu poświęcenia jest również wyrazem wdzięczności za opiekę Bożą nad Polską w trudnych czasach. Biskupi przypominają, że wiara i zaufanie do Boga są fundamentem przetrwania narodu i jego duchowego odrodzenia.
Ten gest duchowy jest także wezwaniem do jedności i solidarności wśród wiernych. W obliczu podziałów i konfliktów, biskupi wzywają do wspólnej modlitwy i pracy na rzecz dobra wspólnego.
Akt poświęcenia Narodu Polskiego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa jest również przypomnieniem o odpowiedzialności za losy Ojczyzny. Biskupi zachęcają do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym i politycznym, kierując się wartościami ewangelicznymi.
Ponowienie tego historycznego aktu jest ważnym wydarzeniem w życiu Kościoła w Polsce. Jest to wyraz głębokiej wiary i nadziei na przyszłość, a także wezwanie do nawrócenia i odnowy duchowej narodu.
