W lutym 1979 roku, kardynał Stefan Wyszyński, prymas Polski, napisał osobisty list do papieża Jana Pawła II, wyrażając swoje uczucia i wdzięczność po wyborze Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową. Ten poruszający dokument, pełen emocji i głębokiej duchowości, ukazuje niezwykłą więź łączącą dwóch wybitnych duchownych.
W liście, datowanym na 2 lutego 1979 roku, kardynał Wyszyński pisze: "Jakby ktoś bardzo bliski był mi zabrany." Te słowa oddają głęboki smutek i poczucie straty, jakie odczuwał prymas po wyjeździe Jana Pawła II do Rzymu. "Czuję się opuszczonym," kontynuuje kardynał, wyrażając swoje emocje w bezpośredni i szczery sposób.
Jednak list nie jest tylko wyrazem smutku. Kardynał Wyszyński pragnie także podziękować papieżowi za "przepiękny Znak miłości ojcowskiej," który otrzymał w depeszy z okazji 30-lecia swojego ingresu na stolice arcybiskupie w Gnieźnie. "Gorąco dziękuję za ten Znak miłości ojcowskiej," pisze prymas, wyrażając swoją wdzięczność i przywiązanie do nowego papieża.
W liście kardynał Wyszyński wspomina również o swoim długoletnim związku z Karolem Wojtyłą, który rozpoczął się jeszcze w latach 50. XX wieku, gdy Wojtyła był biskupem pomocniczym w Krakowie. "Wspominam z wdzięcznością lata wspólnej pracy," pisze prymas, podkreślając znaczenie tej relacji dla obu duchownych.
List kardynała Wyszyńskiego do Jana Pawła II jest nie tylko osobistym wyznaniem, ale także świadectwem głębokiej wiary i oddania dla Kościoła. Obaj duchowni, mimo różnych ról i obowiązków, pozostawali w bliskiej relacji, opartej na wzajemnym szacunku i miłości.
Ten poruszający dokument jest ważnym źródłem historycznym, ukazującym niezwykłą więź między kardynałem Wyszyńskim a papieżem Janem Pawłem II. Jest także przypomnieniem o znaczeniu osobistych relacji w życiu duchownych i ich wpływie na cały Kościół.
